Co zjeść w Madrycie
1. Pa amb tomàquet — chleb nacierany pomidorem
Kromkę chleba naciera się przekrojonym, dojrzałym pomidorem, a następnie doprawia oliwą i solą. Pieczywo może być wcześniej podpieczone. Pomidor powinien wniknąć w miąższ, więc na talerzu nie dostaniesz po prostu kanapki z plasterkami warzywa.
Pa amb tomàquet podaje się samodzielnie lub z dodatkami, takimi jak szynka, sery, wędliny czy anchois. Na początek wybierz prostą wersję, w której można ocenić pieczywo i oliwę. Najlepiej jeść ją od razu, zanim wilgotny miąższ straci konsystencję.
2. Bomba de la Barceloneta — ziemniaczana kulka z mięsem
Z zewnątrz przypomina duży, okrągły krokiet. Pod chrupiącą panierką znajdują się ziemniaki i mięsne nadzienie. Po usmażeniu bomba jest podawana z czosnkowym allioli oraz pikantnym sosem. To przekąska szczególnie związana z dzielnicą Barceloneta.
Najwięcej mówi pierwszy przekrojony kawałek: cienka panierka otacza miękką masę ziemniaczaną, a w środku widać farsz. Sosy można dodawać stopniowo, zwłaszcza jeśli nie lubisz mocnej ostrości. Taka porcja dobrze pasuje do posiłku złożonego z kilku różnych tapas.
3. Esqueixada de bacallà — sałatka z solonego dorsza
Podstawą tej zimnej sałatki jest solony dorsz, wcześniej wymoczony i rozdzielony na nieregularne kawałki. Łączy się go z pomidorami, cebulą i oliwkami, a całość doprawia oliwą. W niektórych przepisach pojawia się również papryka lub ocet.
Ryba nie jest tutaj smażona ani pieczona. Jej wyraźny smak towarzyszy surowym warzywom, dlatego potrawa ma zupełnie inny charakter niż gorące dania z dorsza. Esqueixada sprawdzi się jako chłodna przystawka, szczególnie gdy później planujesz bardziej treściwy obiad.
4. Escalivada — pieczona papryka, bakłażan i cebula
Warzywa piecze się, aż zmiękną, następnie obiera i dzieli na paski lub kawałki. Klasyczna escalivada zawiera czerwoną paprykę, bakłażan oraz cebulę. Oliwa i proste przyprawy wystarczają, żeby podkreślić ich smak; niekiedy dodaje się też pieczone pomidory.
Można podać ją ciepłą albo po ostudzeniu, jako przystawkę lub dodatek do większego posiłku. W wersji przygotowanej nad żarem wyczujesz dymny aromat. Sprawdź dodatki w menu: do warzyw bywają podawane anchois lub jajka, choć sama baza jest roślinna.
5. Botifarra amb mongetes — kiełbasa z białą fasolą
Botifarra to katalońska kiełbasa; w tym daniu używa się jej świeżej wersji przeznaczonej do obróbki cieplnej. Smażona lub grillowana trafia na talerz obok ugotowanej białej fasoli, często dodatkowo podsmażonej z czosnkiem i pietruszką.
Przyrumieniona osłonka, soczyste mięso i miękkie ziarna fasoli tworzą prosty, sycący obiad. W menu możesz spotkać także nazwę botifarra amb seques. Nie chodzi tu o fasolkę szparagową, lecz o fasolę ziarnistą. To dobry wybór, gdy masz ochotę na danie bez rozbudowanego sosu.
6. Canelons de rostit — makaron z mięsnym farszem pod beszamelem
Płaty makaronu zwija się wokół rozdrobnionego pieczonego mięsa, układa w naczyniu, polewa beszamelem i zapieka. Wierzch może być posypany serem. W środku pozostaje miękki farsz, a na powierzchni tworzy się przyrumieniona warstwa.
Canelons są szczególnie związane z dniem św. Szczepana, 26 grudnia. W domowej tradycji wykorzystywano do nich mięsa pozostałe po świątecznych posiłkach. Rodziny mają własne przepisy, a poza klasyczną wersją mięsną spotyka się również inne nadzienia. Szukając tej opisanej tutaj, wybierz określenie de rostit.
7. Fricandó amb bolets — cielęcina duszona z grzybami
Cienkie plastry cielęciny oprósza się mąką, krótko obsmaża, a następnie dusi w sosie. Jego podstawą bywa sofregit, czyli powoli przygotowywana cebula z pomidorami. Do mięsa dochodzą grzyby; danie może zawierać także wino oraz picadę, mieszankę rozdrobnionych dodatków i przypraw.
Mięso powinno być miękkie, a sos gęsty i wyraźnie grzybowy. To danie z plastrów, nie z dużych kostek jak w wielu gulaszach. Przepisy różnią się gatunkiem grzybów i dodatkami do sosu. Pieczywo przyda się do zebrania tego, co zostanie na talerzu.
8. Escudella i carn d’olla — bulion oraz mięsa i warzywa z garnka
Jeden garnek daje tu dwa elementy posiłku. Najpierw podaje się bulion z makaronem, a później mięsa i warzywa, na których się gotował. Wśród składników mogą znaleźć się ciecierzyca, ziemniaki, kapusta, botifarra oraz pilota — duży, owalny klops.
W świątecznej wersji charakterystyczny jest makaron galets, przypominający duże muszle. Zwykłe przygotowania mogą wykorzystywać inne kształty makaronu. To propozycja na spokojny, obfity obiad, szczególnie kojarzona z Bożym Narodzeniem. Zamawiając, sprawdź, czy lokal podaje pełny zestaw, czy tylko samą zupę.
9. Fideuà marinera — krótki makaron z rybami i owocami morza
W płytkiej patelni gotuje się krótki makaron fideos z rybnym wywarem i morskimi dodatkami. W zależności od wersji mogą to być kawałki ryby, mątwa albo krewetki. Makaron chłonie wywar, dzięki czemu smak bulionu czuć w całej porcji.
Fideuà ma walenckie pochodzenie, ale została przyjęta również w kuchni Barcelony. W miejscowych wariantach spotyka się różną grubość makaronu, w tym cienkie, zrumienione nitki. Allioli bywa podawane osobno. Na ilustracji pokazujemy wersję z drobnym makaronem, mątwą i krewetkami; nie jest to wzorzec wszystkich przygotowań.
10. Crema catalana — krem z chrupiącą warstwą cukru
Mleko, żółtka, cukier i skrobia tworzą gładki krem, doprawiany skórką cytryny oraz cynamonem. Masę zagęszcza się na małym ogniu, przelewa do niewielkich naczyń i schładza. Przed podaniem cukier na powierzchni karmelizuje się, tworząc cienką, kruchą warstwę.
Łyżeczka najpierw przełamuje zrumieniony wierzch, a potem zanurza się w chłodnym, miękkim kremie. Deser często podaje się w płytkim glinianym naczyniu. Istnieje również wersja bez karmelowej skorupki, dlatego jeśli zależy Ci właśnie na niej, zwróć uwagę na sposób podania.
